Ραδιενεργό [+]

Και άνοιξα τα χέρια
Να βγεις, να πεταχτείς, να ελευθερωθείς
Μα τίποτα δεν βγήκε, τίποτα δεν φάνηκε
Παρά ένα τόσο δα κομμάτι γυαλί
Με στρογγυλεμένες άκρες
Σαν η θάλασσα να το είχε λειάνει
Μέσα στην δική μου είχε γίνει κύκλος

Και σου μίλησα
Να ξυπνήσεις, να νιώσεις, να σκεφτείς
Μα φωνή δεν βγήκε, άχνα
Παρά μια τόση δα συλλαβή
Σαν δίφθογγος ξερός
Σαν να είχε κλείσει ο λαιμός
Ο δικός μου ήταν κόμπος

Και σε ακούμπησα
Να θέλεις, να αγαπήσεις, να ζήσεις
Μα το άγγιγμα ήταν σιγασμένο
Σαν  ένα μυρμήγκιασμα, νεκρό
Μια δόση αναισθητικού

Και το φιλί που σου έδωσα
Να το κρατήσεις φυλαχτό
Να σου ξορκίζει δαίμονες
Να σου κρατάει συντροφιά
Και να σε νανουρίζει





Σε αγαπώ.
{και ας είσαι απάτη}