Παρασκευή 13 Ιουνίου 2014

Darkness now rose, as daylight sunk and brought in low'ring Night, her shadowy offspring.

Είναι μια από αυτές τις βραδιές..
Που βαδίζεις στον δρόμο, η θερμοκρασία σου θυμίζει καλοκαιρινές νύχτες, ο αέρας μυρίζει νυχτολούλουδο και απλά νιώθεις την ύπαρξη σου να χάνεται. Ο ουρανός έχει πάρει αυτό το υπέροχο χρώμα που προσπαθείς να το προσδιορίσεις.. δεν είναι ροζ, ούτε πορτοκαλί ακριβώς, αλλά ούτε και κόκκινο. Το αεράκι που ίσα ίσα φυσάει, σε δροσίζει και απομακρύνει κάθε άσχημη σκέψη, μαζί με τα τελευταία απομεινάρια της ζεστής μέρας από το δέρμα.
Τις αγαπώ αυτές τις βραδιές.
Που το φεγγάρι έχει σχεδόν γεμίσει και λάμπει στον ουρανό σαν διαμάντι από άλλο κόσμο, σαν υπόσχεση για τον ερχομό της νύχτας και υπενθύμιση πως ο ήλιος λάμπει σε κάποια άλλη χώρα. Αυτό το φαναράκι που γεννά αναμνήσεις και ξυπνά έρωτες, που σε συντροφεύει στην βόλτα σου και σε κάνει να μην νιώθεις μόνος σαν το κοιτάς.
Αυτές τις βραδιές περιμένεις όλο τον χειμώνα.
Και ονειρεύεσαι παραλίες, άμμο, θάλασσα, ταξίδια, διακοπές, νυχτερινά μπάνια, μπαράκια, συντροφιές, βόλτες, τραγούδια, αλάτι στο δέρμα, φιλιά, παγωτά, καράβια, χρώματα, αγκαλιές, βραχιολάκια, κοχύλια, βραχάκια, κύματα, μπαλκόνια.



"Τι είναι καλοκαίρι; Ο ήχος από τα παγάκια σε ένα γυάλινο ποτήρι με καφέ στο μπαλκόνι"
 Ε.Β.Σ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου