Παρασκευή 20 Ιουνίου 2014

Και κάπως έτσι περνούσαν οι μέρες του καλοκαιριού.

Ο ήλιος ήταν ήδη ψηλά στον ουρανό. Η ζέστη του καλοκαιριού αισθητή σε κάθε μόριο του καυτού αέρα. Τα τζιτζίκια τραγουδούσαν το γνωστό τραγούδι τους, το απ'αρχής του κόσμου.
Ο δρόμος ήταν άδειος, μόνο καμιά φορά κάποιο περιστέρι περνούσε καλώντας συντρόφους από τις παραπάνω γειτονιές.
Σε ένα μπαλκόνι δύο παπαγαλάκια φλέρταραν με τα φτερά ανοιχτά.
Σε μια ταράτσα μια μπουγάδα ασπρόρουχα λιαζόταν και χόρευαν στο ελαφρύ αεράκι. Ένα λευκό πουκάμισο με ένα λουλουδάτο φουστάνι αγκαλιάζονταν σαν εραστές που ξαναβρέθηκαν μετά από χρόνια και ψιθύριζαν θαρρείς λόγια αγάπης και αιωνιότητας. Μια μέλισσα πέρασε ανάμεσα τους βομβώντας και αγνοώντας το ερωτικό κάλεσμα του ενός για το άλλο.
Από κάπου μακριά μπορούσες να ακούσεις τον ήχο μιας λατέρνας και από το απέναντι σπίτι ένας σκύλος αγνάντευε μακριά, που και που γάβγιζε σε άγνωστους ήχους και μπαινόβγαινε στο διαμέρισμα από την πόρτα της βεράντας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου