Εξορκισμός.

Είναι δύσκολο να κοιτάς το ειδωλό σου στον καθρέφτη 

Να το κοιτάς και να βλέπεις ποιός είσαι πραγματικά

Να βλέπεις όλα τα λάθη σου εκεί, να σε κοιτάνε κατάματα και να γελάνε μαζί σου 

Να βλέπεις όλες τις λάθος αποφάσεις, κινήσεις, σκέψεις 

Να τα βλέπεις όλα καθαρά σαν να είσαι πάλι πίσω

σε εκείνες τις στιγμές

να ξαναπαίζεις το ίδιο σενάριο

να επαναλαμβάνεις όλους τους διαλόγους

όλους τους μονολόγους, εσωτερικούς και μη

Είναι δύσκολο να δέχεσαι πως έπραξες, σκέφτηκες, ένιωσες με αυτό τον τρόπο

και το πιο δύσκολο είναι να μπορείς να αποδέχεσαι πως όλα θα τα έκανες ξανά το ίδιο

Το είδωλο σου σού θυμίζει πως είσαι άνθρωπος, πως δεν μπορείς να ξεφύγεις από τις αδυναμίες σου, τους φόβους σου, τις κατάρες σου και τις τρικλοποδιές που βάζεις στον εαυτό σου.. γιατί πολύ απλά ξέρεις πως ότι και να γίνει θα είσαι εσύ και κανένας άλλος που θα σε έχει κάνει να παίξεις αυτό τον ρόλο

Και αυτό είναι το πιο σπουδαίο στοιχείο σε αυτό το έργο 

πως ξέρεις όλους τους ρόλους απ' έξω, όλους τους παίχτες του παιχνιδιού και τίποτα δεν σε εκπλήσει 

Αυτό είναι η δυναμή σου μπροστά σε όλα τα επίθετα, σε όλες τις κριτικές 

ήσουν εσύ

Κανένας άλλος δεν μπορεί να μπεί στην θέση σου, στο μυαλό σου

να νιώσει όπως νιώθεις, να σκεφτεί όπως σκέφτεσαι, να πράξει ακριβώς όπως θα έπραττες εσύ, γιατί απλά δεν είναι εσύ

Το είδωλό σου λοιπόν ακόμα και αν μοιάζει με σένα ακριβώς, έχει τις ίδιες κινήσεις, τους ίδιους μορφασμούς, δεν θα είναι ποτέ εσύ 

Θα είναι πάντα μια ανεστραμμένη εκδοχή σου, χωρίς δική του υπόσταση γιατί βασίζεται σε σένα για να δημιουργηθεί 

Μην χάνεσαι λοιπόν σε αυτό, μην μαγεύσαι και ξεχνάς, μην απογοητεύεσαι και πάνω από όλα μην ζείς μέσα από αυτό 

Αυτό έχει να παίξει τον δικό του ρόλο και εσύ τον δικό σου 

Εσύ είσαι πρωταγωνιστής και αυτό απλά κάνει τον κομπάρσο 

Και θα τον κάνει πάντα.