Ανεκπλήρωτες στιγμές
Και λέξεις που ψάχνουν χρώμα
Ένα τετράδιο ανοιχτό σε λευκή σελίδα
Με το μολύβι ακίνητο σχεδόν νεκρό
Μια νότα έμεινε από εχθές τη νύχτα
Ένα μαύρο δάκρυ στον άσπρο τοίχο
Η μουσική ήδη ξεχασμένη
Και αυτή μονάχη να ψάχνει διαδρομή
Βαθύ κόκκινο και διάφανο φως
Έχουν σμίξει σε χορό
Με βήματα ελαφρά
Στροβιλίζονται στο δωμάτιο
Χέρια μόνα τους
Μπλέκονται και σφίγγουν
Να είναι δυό
Μην νιώθουν μοναξιά
Ένα αντίο κρυφοψελλίζεται
Σαν προσευχή σχεδόν ξεχασμένη
Ύμνος σε κάποιον θεό
Από παρελθόντα χρόνο
Άσπρα σεντόνια κρεμασμένα
Ανεμίζουν
Με στάλες βροχής κεντημένα
Δάκρυα που τρέχουν σε λευκό καμβά
Και η φλόγα στο κερί
Ακόμη αναμμένη
Κρυφογελά ντροπαλή
Παιχνίδια παίζοντας με τις σκιές
Όπλα της νύχτας
Απέναντι στο σκληρό φως της μέρας
Αιώνες άρρηκτα δεμένες
Πάντα βαδίζουν χωριστά
Αντίο φωτεινή ψυχή
Όπου πας να έχεις φώς, χρώμα και θάλασσα
Και θα τα ξαναπούμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου