Οι ανασφάλειες μου.

Παιδιά με συνοφρυωμένα μουτράκια.
Κορίτσια που χτυπάνε το πόδι τους στο πάτωμα με νεύρο.
Αγόρια που μπλέκουν σε καυγάδες και γυρνούν σπίτι με σκισμένα γόνατα και ανοιγμένα χείλια.
Και χτυπάνε στους τοίχους και γεμίζουν αίματα και το σκάνε από το σπίτι.

Και εγώ τις κερνάω παγωτό και τους τάζω βόλτες στις εξοχές.
Τους παίρνω γλυκά και καραμέλες
Τους τραγουδάω τα βράδια και τους διαβάζω παραμύθια μέχρι να τις πάρει ο ύπνος.
Και μετά τις σκεπάζω καλά και τους αφήνω ένα φως ανοιχτό για να μην φοβούνται.

Τις αγαπώ και ας κάνουν σκανταλιές.
Και ας σπάνε πράγματα.
Τις αγαπώ γιατί είναι εγώ χωρίς κανένα φίλτρο.
Και θα τις αγαπώ για πάντα, μιας και θα είμαστε μαζί για μια ζωή
και λίγο ακόμα.

http://baby-swag.tumblr.com/