Είναι μια από τις σπάνιες μέρες με ήλιο. Τελευταία τον βλέπουμε όλο και λιγότερο. Αλλά και όταν αποφασίσει να μας κάνει την χάρη συνήθως συνοδεύεται από έναν αέρα που απλά σε αφήνει παγωτό φράουλα.
Αυτή λοιπόν την μέρα με αυτό το σπάνιο φαινόμενο, κάθομαι σε ένα κρύο γραφείο και σκέφτομαι στιγμές που έφυγαν, στιγμές που δεν ήρθαν ακόμα και στιγμές που δεν θα έρθουν ποτέ.
Έχω τόσα να σου πω! Αυτό μου λείπει πιο πολύ.. αυτές οι κουβέντες μας! Οι ατέλειωτες ώρες συζήτησης, που θα πω πράγματα που μόνο εσύ θα καταλάβεις, που δεν θα χρειαστεί να εξηγήσω τι, πως, γιατί...απλά θα καταλάβεις. Ακόμα και τις τρίτες σκέψεις. Αυτό δεν το έχω πια και μου λείπει γιατί δεν το έχω βρει με κανένα άλλο άνθρωπο. Μόνο με σένα.. και μετά από πόσα κύματα όμως, ε;
Αυτή την μέρα θα ήθελα, λοιπόν να ήσουν εδώ. Να πηγαίναμε για ένα καφέ, να μιλούσαμε, να λέγαμε τα ίδια και τα ίδια, να καταλήγαμε πάλι στα ίδια συμπεράσματα. Γιατί μόνο μαζί σου μπορώ να ανοίξω όλα τα χαρτιά και να μην βάλω κανένα τοίχο, κανένα προστατευτικό, καμία απόσταση.
Κουράστηκα να τρέχω.. Βαρέθηκα! Πως να στο πω;; Φτάνει!
Όλο τρέχω και τρέχω και τρέχω.. Από τα προβλήματα μου, τις επιλογές μου, τα όνειρά μου, τις ανάγκες μου, τις ελπίδες μου, εμένα την ίδια.. Πάντα τρέχω και πάντα τα βρίσκω πάλι μπροστά μου. Πάντα εκεί.. Πάντα. Και εγώ κλείνω τα μάτια, γυρνάω την πλάτη και τρέχω.
Αντί να πάψω να λιποτακτώ, να πάρω φόρα και να πέσω! Να πέσω βρε παιδί μου και όπου με βγάλει. Τι έχω να χάσω στην τελική; Τίποτα! Πιο πολλά χάνω τώρα!
Απλά ξέρεις τι με κρατάει πίσω... το ξέρεις και ας μην το λες.. και ας το υπονοείς απλά..
Πώς όμως κόβεις δεσμούς με όλα αυτά που σε κρατάνε πίσω και απλά φεύγεις;; Πως καταφέρνεις να μην τα κάνεις να σε στοιχειώσουν στον δρόμο σου προς την απελευθέρωση;
Μήπως τελικά όταν πια τα έχεις αφήσει, θα έρθουν εκείνα να σε βρουν από τον κόσμο των νεκρών σκέψεων και θα μπαίνουν στα όνειρα σου;
Πόσο ελεύθερος είσαι εν τέλει εάν χρειάζεται να αποχωριστείς με πράγματα που πλέον είναι μέρος σου απλά και μόνο για να πεις ότι απελευθερώθηκες;
Μήπως τελικά γίνεσαι ακόμα πιο σκλάβος;
Σκλάβος σε πολυ-χρησιμοποιημένες ιδέες, κάλπικες λίρες και γενικότητες με μεγάλα φωτεινά ονόματα που από μέσα είναι έτοιμες προς κατάρρευση..
Δεν ξέρω εαν βγάζεις κάποια άκρη... Αν σε είχα μπροστά μου θα μου είχες ήδη απαντήσει σε αυτές τις ερωτήσεις, θα μου είχες θέσει άλλες τόσες και δεν θα πάλευα να επιπλεύσω σε ρηχά νερά τώρα..
Καλά..
Σε αφήνω τώρα, πάω για ένα τσιγάρο στο φως.. μπας και βγω από το σκοτάδι ή έστω μπας και με τυφλώσει προσωρινά και λέω πως αυτό είναι ο λόγος της ύπαρξης αυτού του σκοταδιού..
Μου λείπεις χαζό πλάσμα..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου