Νέμεσις.

Αμέτρητα μικρά μόρια κινούνται γύρω μου

Αμέτρητες μικρές εκρήξεις και φώς παντού 

Ζέστη αφόρητη, έχει εισχωρίσει σε κάθε κυτταρό 

Κανένας ήχος, όλα είναι σιγασμένα

Μια μικρή πυρινική βόμβα έσκασε μέσα στην ψυχή
Και η ψυχή τώρα πάλλεται
Σε εναν ρυθμό αρχαίο, όπως το σύμπαν
Μα κάποιες στιγμές φοβάμαι, μιας και τώρα πια τίποτα δεν θα είναι ίδιο

Κάτι γεννήθηκε στην θέση αυτού που ήταν πριν
Κάτι που θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά-
και για πάντα
Εκατομμύρια μικρές σχάσεις, μέχρι το τέλος του χρόνου