Θα είσαι πάντα, γιατί θα σε έχω για πάντα

όταν έφυγες ήταν τόσο νωρίς. ήσουν μια ψυχή δικιά μου. Και έφυγες
νομίζω εκείνη την ώρα του χαμού έφυγα και εγώ.
και ενώ "έπρεπε" να κλάψω γέλασα. γιατί μου φάνηκε αστείο πως δεν θα σε ξαναδώ

μα μην σκάς. έχω ακόμα ένα σου γράμμα, μια ιστορία, ένα βράδυ κάποιον Αύγουστο δίπλα σε κάποια θάλασσα
που ήμουν τόση δα και με έμαθες να μην φοβάμαι το σκοτάδι γιατί απλά είναι μια έλλειψη
φωτός-