Τετάρτη 29 Οκτωβρίου 2014

Προσωπικό #3

Δεν είναι μέρες τώρα για ανασκοπήσεις και σκέψεις. Φίμωτρο στο μυαλό και χωρίς ούτε μια δόση χιούμορ, βουρ στο πέλαγος των ίσιων γραμμών και κολύμπα, αν μπορείς. Και εάν τυχόν βρεθεί μπροστά σου κανένας για συζήτηση, απλά κάνε του μια πατητή, στείλε τον στο βυθό ή όπου φτάσει τέλος πάντων και κολύμπα. Κολύμπα μακριά. Χτύπα τα πόδια και κούνα τα χέρια σου, λες και σε κυνηγάνε όλες οι στρατιές της κόλασης. Γιατί αν καθυστερήσεις, εκείνος θα ανοίξει το στόμα και πάνε όλα. Θα ακούσεις τον ήχο μιας άλλης φωνής και όλα τα τείχη του μυαλού σου θα γκρεμιστούν σαν τραπουλόχαρτα. Για αυτό λοιπόν φίλε μου, τρέχα, πέτα, κολύμπα, για να σωθείς.. μπας και βρεις στεριά, γιατί για την Ιθάκη ούτε λόγος.


Υ.Γ. Και προς Θεού, δεν είμαστε νεανίδες σε κίνδυνο, ούτε αναζητητές από μηχανής θεών (λίγο τραγικό δεν είναι), απλά περνάμε μια μικρή και απλή κρίση πανικού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου