Άνοιξα τα μάτια και χιλιάδες χρώματα ξεχύθηκαν
Χιλιάδες μικρά πλάσματα έτρεξαν μακριά
Και έγιναν ένα με την σιωπή
Ένα με τους τοίχους
Ένα με το πρωινό φως στο σεντόνι
Κομμάτια ενός ονείρου
Δημιουργήθηκαν όταν αυτό πια έσβησε
Γεννήθηκαν από το τέλος.
Προσπάθησα να πιάσω δύο
Μα τα δάχτυλά μου πέρασαν ανάμεσα
Σαν νερό μού ξεγλίστρησαν
Και άκουσα να με περιγελούν
Με γέλια γάργαρα, κρυστάλλινα
Κομμάτια του ονείρου
που με συντρόφεψε για δευτερόλεπτα
πριν ανοίξω τα μάτια
πριν χιλιάδες χρώματα ξεχυθούν
πριν χιλιάδες μικρά πλάσματα τρέξουν μακριά
-ελεύθερα από μένα-
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου