Γιατί τους ανθρώπους τους ελκύει πάντα η τραγωδία? Γιατί ένα ατύχημα στον δρόμο, ένας θάνατος, μια αρρώστια, έχουν πάντα μάτια στραμμένα πάνω τους να τα κοιτούν με ενδιαφέρον? Είναι απλά περιέργεια ή μήπως αυτά τα γεγονότα μας κάνουν να ξεχνάμε τα δικά μας προβλήματα, μας θυμίζουν πως είμαστε πιο τυχεροί, πως τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πολύ χειρότερα και πως είμαστε ακόμα ζωντανοί. Ο θάνατος, το ατύχημα, η αρρώστια -ενός άλλου- πάντα μας γεμίζει ενδόμυχα με αγάπη για την ζωή, με χαρά που ακόμη έχουμε αποφύγει το αναπόφευκτο και ένα πείσμα να κάνουμε πράγματα..τουλάχιστον μέχρι να τα ξεχάσουμε και να ξαναμπούμε στην καθημερινότητα μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου