Και υπάρχουν και αυτές οι γυναίκες. Που είναι όμορφες, ξέρουν πότε να μιλούν ή μάλλον πότε τους επιτρέπεται, ξέρουν πότε να σιωπούν, ξέρουν πως να χαμογελάσουν, ξέρουν πως να ντυθούν για να είναι επιθυμητές, ξέρουν πως να στηθούν για μια φωτογραφία και πάνω από όλα ξέρουν πως να κάνουν τον άντρα που συνοδεύουν να λάμπει, να φαίνεται σπουδαίος για την/τις κατάκτηση/σεις του. Εκείνος συνήθως νάρκισσος, αυτάρεσκος, με υπέρμετρο εγωισμό και έπαρση. Και εκείνη πιστή στην εικόνα, στις χρησιμοποιημένες ιδέες και στις εφάνταστες λέξεις του, που τής τις σερβίρει καθημερινά με μόνο σκοπό να την κάνει να καταλάβει οτι μόνο εκεινος μπορεί να είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού, γιατί έτσι τον βολεύει και έτσι τροφοδοτεί και τον μύθο του. Εκείνος ευτυχής γιατί έχει δίπλα του ένα τρόπαιο και μια ακόμα απόδειξη της ανωτερότητας του, εκείνη χαρούμενη γιατί είναι δίπλα στον αρχηγό.
Εγώ δεν είμαι μια τέτοια γυναίκα-
ευτυχώς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου