Είναι η νύχτα μεθυσμένη
Ντυμένη με μετάξια μαύρα
Τριγυρνά σε δρόμους
Έρχεται κάτω από την πόρτα σου
Σε κοιτά στα κρυφά και σιγοτραγουδά
Για εσένα που δεν ξέρεις
Που μετράς μόνο τις μέρες
Με δάχτυλα κρύα
Που αγκαλιά ζεις με όνειρα δειλά
Και ψάχνεις να μετρήσεις όλα τ'άστρα τ'ουρανού
Που αγναντεύεις μονοπάτια
Από καιρό κλειστά και μουχλιασμένα
Και τις νύχτες σου σκορπάς στους ανέμους
Κλείνει τα μάτια
Γελά
Και παίρνει τον δρόμο του γυρισμού
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου