Χειμώνας

Αυτή η χορδή που πάλεται
σκέψου την νύχτα πως καλεί
και της ψυχής το αλάφιασμα

Τα γκρεμνά θα είναι πάντα εκεί
με τον άνεμο να αγωνιά
το κύμα να παλέυει τις αισθήσεις

Μέρες χωρίς ήλιο, νύχτες χωρίς φως
βότσαλα να μουρμουρίζουν ακρογιαλιές
τοίχοι να χαιδεύουν τις σκιές

Παράθυρα από ιστούς καμωμένα
με ανοίγματα στα χέρια και κορδέλες κόκκινες
ανοίξαμε να μπούν τα ξόρκια

και το φεγγάρι ακόμα να θεριέψει-